Wie zijn we als het er plots echt toe doet
als het erop aankomt en niemand kijkt
geen applaus geen boegeroep
niemand die het ziet
toch een wereld van verschil
wat je kiest
Wat kies je dan?
Wat blijft er van ons over
als alles is afgepeld
tot wat vervellen we
Wat zijn de verhalen die we ons laten vertellen
het narratief dat ons leidt
dat we geloven boven al de rest
Wordt het waar of is het reeds
werkelijk waar
Schuilt dáár niet net het gevaar
steeds aannemen voor waar wat we willen
Verheven boven boze dromen
over wat al was en wat nog ooit
misschien zou kunnen komen
Geen verschil, niet luisteren
geen onderscheid
Doen zonder denken
wat zijn daar de gevolgen van
Hoe zit het dan?
Waarvan hebben we op het eind
van ons leven dan toch nog
net het meeste spijt?